Hier zijn geen journalisten.
Er zijn medicijnen.
De behandeling is ingewikkeld en moeilijk.
Maar ze bieden kansen.
Als kind had ik een oudere zus.
Nog voor Donatella geboren werd.
Ze heette Tina.
Toen ze tien was werd ze heel erg ziek.
Buikvliesontsteking.
Mijn ouders zonden me naar mijn tante en mijn oom...
terwijl ze haar verzorgden.
Ik kon mijn familie niet zo lang missen...
dus op een dag liep ik terug naar huis.
Toen ik binnenkwam...
zag ik haar...
mijn oudere zus...
in een open kist, omringd door witte bloemen.
Niemand had me verteld dat ze gestorven was.
Tot dan had ik altijd geloofd dat als je ziek werd...
je ook kon genezen.
Ik moet hem spreken.
Wat is Versace zonder jou?
Het zal jou zijn.
Wie ben ik zonder jou?
Dat zul je wel ontdekken.
Je haat me, hé?
Had je niet genoeg aan hem?
Dit huis, dit leven... Wilde je meer?
Meer plezier, meer mannen?
Ik weet wel dat dat jouw zaken zijn, maar waarom er hem bij betrekken?
Omdat hij daarvoor koos.
Nee, hij koos jou.
Hij ging erin mee door jou.
Omdat hij wist wat je dacht.
"Niet knap genoeg voor de knappe Antonio."
Ik ben geen schurk en hij is geen heilige.
Mijn broer heeft een zwakte voor schoonheid.
Hij vergeeft het alles.
Maar ik ben mijn broer niet.
Over één iets kunnen we akkoord gaan.
Je wist dat hij een gezin wilde.
Waarom gaf je er hem geen? - Omdat ons dat niet toegestaan wordt.
Je had een manier kunnen bedenken.
Hij vierde jouw huwelijk.
In de kerk weende hij van vreugde voor jouw verbond.
Wat deed jij meer dan me kleineren en zijn keuze bekritiseren?
Wat heb jij gedaan voor hem? Wat heb jij hem gegeven?
Stabiliteit? Veiligheid? Kinderen?
Als je hem iets had gegeven zou ik je gerespecteerd hebben.
Maar jij gaf hem niets.
Ik probeer niet verbitterd te zijn, Antonio.
Ik was nooit verbitterd voorheen.
Als ik droevig was, creëerde ik iets.
Als ik boos was, creëerde ik iets.
Maar nu ben ik te ziek.
Ik ben te ziek om te werken en te ziek om...
Voor het eerst in mijn leven ben ik jaloers.
Ik ben jaloers op hem. Ik ben jaloers op haar. Ik...
Ik wil dat het ophoudt, Antonio.
Ik wil gewoon dat het ophoudt, schat.
Ik wil dat het ophoudt. Haal het uit me, schat. Haal het...
We moeten één familie zijn.
Ik kan dit niet als we dat niet zijn.
Donatella, alsjeblieft.
Hij is dood, Antonio. We moeten niet meer doen alsof.
Donatella.
Versace.
Donatella.
Gianni.
Amore mio.
Om na alles wat hij overleefde...
zo te moeten vermoord worden.
Vertaling en synchronisatie: pvdc
Vandaag wordt het 29°C en minimum 18°C in Florence...
In het onderzoek naar de wrede moord op Lee Miglin...
maakt de politie jacht op de verdachte, Andrew Cunanan...
Hallo. Ik heb niet gereserveerd. Ik weet dat het heel onwaarschijnlijk is...
gezien de prachtige ligging van dit hotel zo dicht bij de kust...
maar is er misschien nog een kamer vrij?
Als je je identiteitspapieren hebt.
Kurt DeMarrs. Ben je Fransman?
Geboren in Nice. Ben je er ooit geweest?
In Nice? Nee.
Het is prachtig. Je moet er eens naartoe.
Ik hoop me er weldra te vestigen.
Eerst moet ik mijn weg in de wereld vinden.
Ik ben modestudent. Ik kwam hierheen om even met mr Versace te kunnen spreken.
Ik hoorde dat hij openstaat voor jonge, ambitieuze studenten.
Modestudent? - Beoordeel me niet op mijn kledij.
Ik kan er niet veel aan uitgeven.
Ik denk dat mr Versace mijn conversatie zal appreciëren.
Ik zou zeggen, meneer, niets inspireert me meer...
dan de outfit die Carla Bruni droeg.
Een crinoline rok, net een reusachtige bloemetjeszakdoek...
samengehouden met een gouden riem en dat gedurfde, fout ineengezette hemd.
Ik weet niet zoveel over crinoline of mr Versace...
maar wat dacht je van $29.99 per nacht?
Cash en op voorhand betaald. Geen uitzonderingen.
Bedoel je dat sommige mensen vertrekken zonder te betalen?
Heel de tijd.
Ik zat eens een man achterna, twee blokken ver.
Kon je hem pakken? - Nee en dat wilde ik ook niet.
Ik wilde enkel mijn job behouden.
Ik neem die camera...
die pet...
een zonnebril, de zwarte.
Andrew Cunanan, 27 jaar, vermoordde vier mannen.
Zijn moordtocht begon in Minneapolis.
De volgende moord was op het platteland nabij East Rush Lake.
Een derde slachtoffer in Chicago. De vierde in New Jersey.
Waarom nu Miami? - We weten niet waar hij is.
Hij is één van de tien meest gezochte mensen door de FBI.
Ieder FBI kantoor heeft agenten die naar hem op zoek zijn.
Verwacht je hem eerder hier dan bvb in Los Angeles of San Diego?
We willen onze job doen en nemen aan dat hij hierheen komt.
We richten ons echt op een klein gebied.
De populairste homobuurten zijn Twist...
Warsaw Ballroom, Salvation...
Amnesia...
The Beach aan 12th Street. Wij bevinden ons hier.
Als hij hier komt moet hij ons quasi voorbijwandelen.
Dat is allemaal in een dag te bezoeken. Ik geef een rondleiding .
We delen de flyers uit...
ontmoeten bareigenaars, lokale persoonlijkheden...
Detective, je hebt het dossier niet gelezen.
Cunanan komt niet als een toerist. Hij is moordzuchtig.
Hij zal verborgen, oudere, rijke homoseksuelen zoeken.
Ik heb gehoord dat de bars in Fort Lauderdale dat soort mannen aantrekken.
Je laat South Beach dus links liggen?
Deel daar flyers uit. - We hebben er maar tien.
Er worden er bijgedrukt.
Wanneer zullen die klaar zijn? De flyers zijn geen prioriteit.
Dat is maar al te duidelijk.
Ik wil niet lastig doen.
Ik wil niet lastig doen maar als kind zwom ik 's zomers...
aan de kust van Saint-Jean-Cap-Ferrat.
Zo dicht bij de oceaan zijn en hem niet kunnen zien...
daar word ik droevig van.
Vertel het aan niemand...
of ze gaan denken dat ik een watje geworden ben.
Ik zeg er geen woord over.
Ik ben Andy.
Ik hoorde dat Miriam je Kurt noemde. - Hoe noemt Miriam jou?
Iedereen noemt me Ronnie.
Weet je waar ik aan iets geraak?
Ik doe dat soort werk niet meer. Ik heb het wel gedaan, maar...
Kijk me aan. Wie houd ik voor de gek?
Had je een slechte ervaring? - Zeker geen goede.
Ik werkte bij een sensibiliserings- initiatief voor AIDS in San Diego.
Als vrijwilliger. Ik heb veel mensen geholpen in mijn leven.
Als ze ziek waren of kort bij kas zaten...
of als ze iemand nodig hadden...
kwamen ze naar mij.
Ben jij ziek? - Nee.
Zou je het zeggen indien wel? - Misschien.
De meeste mensen vertel ik het niet want de meesten gaan dan flippen.
Ik ben niet als de meesten.
Enkele jaren geleden zat ik dicht tegen de dood aan.
Ik had van iedereen afscheid genomen en al mijn geld uitgegeven.
Ik leefde alsof het mijn laatste maand was.
En dan kreeg ik magische pillen...
en plots zou ik niet meer sterven.
Ze gaven me mijn leven terug. Ik wist niet wat ermee moest.
Dus kwam ik naar hier.
Ik las dat mensen die niet veel hebben om voor te leven graag bij de zee wonen.
Heb je iemand verloren?
Ik verloor mijn beste vriend en de liefde van mijn leven.
Dat spijt me.
Recent? - Dit jaar.
Allebei?
Ja.
Waarom kom je naar Miami?
Ik ken wat mensen. - Ja?
Versace. - Versace?
Hij is modeontwerper en woont in... - Ik weet wie hij is, maar...
Zijn jullie vrienden? - We ontmoetten elkaar in San Francisco.
Ik hielp hem met de kostuums voor Capriccio...
een opera waarvoor hij werkte. En op een avond...
trakteerde hij me een maaltijd bij Stars.
Iemand die iemand is, eet daar. Ken je het?
Stars? Nee.
De chef daar werd een beroemdheid. Jeremiah Towers?
In alle geval deed hij me toen een aanzoek.
Het werd niets, maar we zijn nog steeds vrienden.
Vraag je je nooit af, wat als? - Iedere dag.
Ja, hij is hier heel populair. Hij is altijd in de buurt.
Als je hem groet, groet hij terug. - Dat heb ik gehoord.
Aardige man. De kleren vind ik maar niets.
Dat is omdat je hem niet kent. - Ik ken hem niet.
Nee, ik ken hem niet maar zijn winkels hebben etalages.
Ik kan door ramen kijken.
Hoe beter je hem kent des te meer hou je van zijn kleren.
Is dat zo? - Hij creëerde zijn eigen stoffen.
Als ze hem zeiden dat wat hij wilde onmogelijk was, maakte hij het zelf.
Ooit gehoord van Oroton? - Oroton?
Een fijnmazige aluminiumlegering...
zo licht dat een vrouw het kan dragen op een warme zomerdag.
Klinkt echt leuk. - Ik...
Ik zie niet iets leuks.
Ik zie de man erachter. Een groot ontwerper.
Een man met wie ik had kunnen samen zijn.
Samen zijn?
Ja.
Andy...
Maak je geen zorgen om het geld. We doen 50-50.
Ik zorg voor mijn vrienden.
Voor mij was dat altijd belangrijk. - Ik weet niet wat gezegd.
Hoeveel keren deed je dat al?
Twee keer? Drie keer? - Ja.
Hoeveel mensen stel je te werk?
300?
5000... wereldwijd.
Ik kan onderdanig zijn.
Je hebt er geen idee van.
Je bent hulpeloos.
Aanvaard het.
Laatste kans.
Is dat niet speciaal?
Nog iets, meneer?
Kun je over 30 minuten de plateau komen ophalen?
Zeker, meneer. 30 minuten.
Mijn moeder bracht altijd kreeft naar school.
Voor mijn middagmaal.
Terwijl de ander kinderen een broodje met pindakaas aten...
zat ik daar met mijn klein zakje gemalen zwarte peper...
omwikkeld als een grammetje cocaïne.
911. Wat is er aan de hand?
Ik...
Wat is er aan de hand?
Niets.
Waarom huurde ze die vrouwen in?
Wat is er mis mee? - Ze zien er ziek uit.
Meisjes, ga even naar buiten. Ik moet mijn broer spreken.
Mamma Mia. Goed. Ik doe straks verder. Goed?
Wat scheelt er? Je was akkoord om hen te proberen.
Ja, maar ik wil modellen...
die lijken van het leven te houden. Of toch minstens lijken te eten.
Die lachen, dansen, vrijen.
Waar genieten die meisjes van? - Voorpagina's.
Denk je dat ik de cover niet meer haal?
Men heeft het over Galliano en McQueen. Wat hun volgende stap is.
Moet ik me afvragen waar de mensen het over hebben?
Als je kleren wilt verkopen... ja.
Nee, Donatella. Het moet eerst van hier komen.
En daarna werf je fotografen aan...
en daarna de feestjes en dan vraag je beroemdheden...
om onze kleren te dragen. Maar dat komt op de tweede plaats.
Ik maak me zorgen, Gianni. Ooit waren onze shows de toekomst.
Wanneer werd ik het verleden?
Men ziet weer dezelfde modellen en men zegt steeds hetzelfde.
Versace, fantastisch, meesterlijk, maar ik ken het nu.
Het is dezelfde als tien jaar geleden.
Donatella, ik word beter met de dag. Sterker.
Het is een mirakel.
Misschien word ik het ooit beu dankbaar te zijn dat ik leef.
Misschien lijkt het op een dag geen wonder meer...
en zal ik in staat zijn om een show op te zetten...
zo donker en morbide als jij zou willen.
Maar tot die dag is het leven speciaal.
Het leven is kostbaar en dat is hoe ik erover voel.
Mijn shows moeten gaan over wat ik voel, zo niet gaan ze nergens over.
Denk je echt dat de mensen dat willen horen als ze je kleren zien?
Je hebt het mis. Ze zullen het weten. Natuurlijk geen details...
maar ze zullen de emoties voelen want de kleren zullen die overbrengen.
Goed, kleed jij jouw meisjes, ik kleed die van mij.
We zullen zien wie wint. - Perfect. Laten we vechten.
We zijn familie. Ruzie hoort daarbij.
Welke jurk sluit de show af? - Een zilverkleurige bruidsjurk...
met een sluier achter het hoofd die het gezicht niet bedekt.
Wat origineel.
Geen maagdelijke bruid maar een bruid van Versace.
Een vrouw die voorheen van vele mannen hield.
Een vrouw die uiteindelijk haar evenknie vond passend bij haar passies.
Ze zal geen snoepje zijn, niet timide maar trots en sterk.
Zo zal ik mijn show eindigen.
Onze show.
Haal nu de meisjes maar.
Ik was bloemist, moet je weten. Ik was er goed in.
Ik dacht erover om opnieuw te beginnen hier in Miami.
In een kleine kiosk. Er zouden maar twee mensen nodig zijn.
Jij en ik.
We kunnen goed genoeg met elkaar opschieten, denk ik.
Alles is beter dan werken op het strand. Denk je het ook niet?
Andy?
Ik ga douchen.
Goed.
Juist, douchen... Waarom niet.
Andrew?
Wat deed je daar?
Niets.
Ik heb niets gedaan.
Mijn hele leven heb ik iets gedaan.
Dat is de waarheid.
We zitten zonder.
Ik haal nog wat.
Een ogenblikje.
Hé, kom bij ons.
Ik zal komen.
Ga maar spelen.
Ik wil dat niet meer.
Ik wil jou.
Ik wil met je trouwen.
Dat kun je 's ochtends zeggen...
maar kun je dat ook 's avonds?
Waar haalde je dat vandaan?
Dat is een merkwaardig verhaal.
Baby. Je zus is er.
Komaan, Gianni. Ik ben er.
De echte Donatella heeft een sleutel.
Komaan, Gianni. Laat me erin. - Vanavond niet.
Komaan, baby. Gianni.
Nee, baby.
Gianni, laat me erin. Baby, ik zei het je al zo vaak.
Ik kan maar één Donatella meester. Eén is genoeg.
Ik draag Versace. - Versace. Ja, bravo.
Baby, een dikke kus maar ik laat je niet binnen.
Eén is genoeg.
Zie ik je nog weer?
Ik ben er zeker van.
Je hebt dat geld niet, hé?
We waren vrienden.
Dat was toch echt, nietwaar?
Als iemand je vraagt of we vrienden waren...
dan zeg je maar van niet.
Er wordt al maanden jacht gemaakt op Cunanan.
Hij is 27 jaar, 1,80m groot.
Donkerbruin haar en ogen...
met de gave zijn uiterlijk te veranderen.
Hij wordt in verband gebracht met vier moorden.
Twee in Minnesota...
één in New Jersey, en nog één in Illinois.
Hallo. Wat wil je bestellen.
Tuna combo.
$2.99.
Laat maar zitten.
Tuna.
Wil je even invallen voor me?
911. Wat is er aan de hand?
Ik ken zijn naam niet. Hij was in America's Most Wanted.
Is die man zwart of blank? - Blank.
De blanke die vier blanken doodde. Hij is hier. Het is geen grap.
Stuur nu alles.
Alles goed? - Ja.
Hallo. Heel leuk je te ontmoeten. - Je bent verbazingwekkend.
Ik wil dat niet meer.
Ik wil jou, Gianni.
Ik wil met je trouwen.
Kom we zijn weg.
Ik ben Brad.
Ik ben Andy.
En wat doe jij zoal?
Ik ben een seriemoordenaar. - Wat?
Ik zei dat ik bankier ben.
Ik ben beursmakelaar. Ik ben aandeelhouder.
Ik ben pocketboekauteur.
Ik ben een flik. Ik ben marine-officier.
Soms ben ik een spion. Ik bouw filmsets in Mexico...
en wolkenkrabbers in Chicago. Ik verkoop propaan in Minneapolis.
Ik importeer ananas uit de Filipijnen.
Eigenlijk ben ik de degene die je best niet vergeet.
Ik ben Andrew Cunanan.